«Beware of the Crimson Peak…»

Με την έναρξη της κινηματογραφικής σεζόν, δύο ταινίες περίμενα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και ανυπομονησία λόγω των σκηνοθετών, των πρωταγωνιστών και της υπόθεσης. Η δεύτερη ταινία είναι το Crimson Peak (Πορφυρός Λόφος στα ελληνικά).

Οι προσδοκίες μου για τη νέα ταινία του Guillermo del Toro επιβαιβαίωθηκαν και με το παραπάνω. Η ταινία, που φαινομενικά παρουσιάζει μια ιστορία αγάπης με μερικά φαντάσματα να ταλαιπωρούν τη νεαρή ηρωίδα, θίγει θέματα που απασχολούν διαχρονικά τον άνθρωπο. 

  • Η οικογένειά μας: παράγοντας που παίζει καθοριστιστικό ρόλο στο πώς θα εξελιχθούμε στη ζωή μας και δεν μπορούμε να τον ελέγξουμε. Δεν επιλέγουμε τους γονείς μας, ούτε τους γονείς των γονιών μας. Δεν είμαστε όμως έρμαιο αυτού του παράγοντα. Μπορούμε να παλέψουμε και να επιβληθούμε ως ένα βαθμό στις συνέπειες του οικογενειακού πλαισίου.
  • Το παρελθόν: αν είμαστε υπερβολικά προσκολλημένοι σε αυτό, χάνουμε το παρόν και το μέλλον, μετατρεπόμαστε σε φυλακισμένους και σταδιακά σε ζωντανούς-νεκρούς, που δεν μπορούν να βιώσουν τη ζωή με τις χαρές και τις λύπες της. Το παρελθόν μάς καταδυναστεύει και μετατρέπεται σε τύραννο.
  • Η αγάπη: από αγάπη μπορούμε να καταστρέψουμε τους ανθρώπους που αγαπάμε, να μετατραπούμε σε τυράννους τους και να βασανιζόμαστε ακόμη και εμείς οι ίδιοι. Η τυραννική και βασανιστική αγάπη είναι πανάρχαιο θέμα στην τέχνη, που έχει απασχολήσει και τους μεγάλους Έλληνες τραγικούς. Κλασικό παράδειγμα η Μήδεια του Ευρυπίδη.

Η αγάπη είναι το κεντρικό θέμα που διαπραγματεύεται η ταινία: η απουσία της, η υπερβολή της, η τυραννία της, η διαστροφή της, η θυσία και η λύτρωση που προσφέρει. Η αγάπη είναι αυτή που μας απελευθερώνει τελικά από το θάνατο και από οτιδήποτε μας κρατάει δέσμιους, μας ζεσταίνει, μας οδηγεί στη ζωή και μας κάνει ελεύθερους. Αν έβαζα έναν υπότιτλο στην ταινία, αυτός θα ήταν: «…ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω, γέγονα χαλκὸς ἠχῶν ἢ κύμβαλον ἀλαλάζον».

Θα ήθελα να προσθέσω ότι η ταινία είναι ένα κινηματογραφικό αριστούργημα: η σκηνοθεσία, τα κοστούμια, τα σκηνικά, οι διάλογοι, η φωτογραφία και οι υπέροχοι πρωταγωνιστές (Mia Wasikowska, Jessica Chastain, Tom Hiddleston, Charlie Hunnam). Κάθε βλέμμα τους και ένας ολόκληρος εσωτερικός μονόλογος. Εάν έπρεπε να ξεχωρίσω κάποιον, αυτή θα ήταν η Τζέσικα Τσαστέιν.

Advertisements

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s