Σε τι μπορεί να χρησιμεύσει ένα blog.

Αυτό το blog, νομίζω ότι το έχω αναφέρει και παλιότερα, το ξεκίνησα ύστερα από προτροπή φίλων και με αρκετούς δισταγμούς: τι θα έγραφα, πόσο συχνά, αν θα έγραφα έστω ανεκτά και άλλα φιλοσοφικά ερωτήματα, που απαντώνται σιγά σιγά από μόνα τους. Αυτό που σίγουρα δεν ήξερα και δεν μπορούσα να φανταστώ, όταν αναρτούσα το πρώτο post, ήταν ότι το blog θα με βοηθούσε να βρω δουλειά!

Ήδη έχω γράψει σε διάφορα ποστ ότι ήμουν άνεργη από το Φεβρουάριο 2012, περιέγραψα τις περιπέτειες και τις ψυχολογικές διακυμάνσεις στην προσπάθειά μου να ξαναμπώ στην αγορά εργασίας, την ιδέα που έθεσε σε εφαρμογή, για να μη μείνω αδρανής για μεγάλο χρονικό διάστημα και αυτό οδηγήσει σε απογοήτευση. Κάποιες από αυτές τις αναρτήσεις διαβάστηκαν από το μελλοντικό εργοδότη μου, επικοινώνησε μαζί μου για μια συνάντηση (χωρίς να γνωριζόμαστε προηγουμένως ή να έχουμε οποιαδήποτε άλλη επαφή) και σχεδόν αμέσως μου προτάθηκε η θέση στην εταιρία: μια θέση που ταιριάζει απόλυτα στα ενδιαφέροντά μου και στην μέχρι τώρα εμπειρία μου.

Εν συντομία, να προσθέσω ότι σε αυτή την περίοδο των 18 μηνών, που επισήμως ήμουν άνεργη, είχα προσπαθήσει να συνεργαστώ ως υπάλληλος με κάποιες άλλες εταιρίες. Οι συνθήκες της συνεργασίας όμως ήταν απαράδεκτες, με κυρίαρχη αντίληψη την απαξίωση του προσωπικού μέσα από την καταπάτηση στοιχειωδών εργασιακών νόμων και αποχωρούσα αδυνατώντας να αποδεχτώ αυτή τη νοοτροπία. Αυτές οι συνεχείς απογοητεύσεις με είχαν καταστήσει εξαιρετικά δύσπιστη και καθυστέρησα να αποδεχτώ την πρόταση συνεργασίας, φοβούμενη ότι θα αντιμετώπιζα κάτι αντίστοιχο και σε αυτή την περίπτωση! Ευτυχώς, και η εταιρία έδειξε μεγάλη ανοχή στις συνεχείς ερωτήσεις που έκανα και στην καθυστερημένη θετική απάντηση που έδωσα, αλλά και εγώ αποδέχτηκα την πρόταση και δεν διέπραξα το μεγάλο λάθος να την προσπεράσω. Έτσι, το φθινόπωρο, που παραδοσιακά είναι η εποχή της αρχής για κάθε προσπάθεια έπειτα από τη θερινή ανάπαυση, ξεκινάει με έναν αισιόδοξο τρόπο και εύχομαι να συνεχίσει έτσι!

Ο μοναδικός λόγος που γράφω αυτό το ποστ είναι για να ενθαρρύνω τους ανθρώπους που αναζητούν δουλειά και να τους παροτρύνω, παρά τις απογοητεύσεις, να μην κλείσουν έξω τον κόσμο. Παράλληλα με την παραδοσιακή μέθοδο αναζήτησης εργασίας (παρακολούθηση αγγελιών, αποστολή βιογραφικών), να μη διστάζουν να εκμεταλλεύονται δημιουργικά τον ελεύθερο χρόνο τους, διότι δεν μπορούν να προβλέψουν πού θα τους οδηγήσει και πώς θα βρεθεί η επόμενη επαγγελματική πρόταση. Και φυσικά, όλο αυτό, η αναζήτηση εργασίας, λειτουργεί διπολικά: αναζητούμε οι ίδιοι εργασία, αλλά δεν παραλείπουμε ποτέ να ενημερώνουμε τους φίλους μας και τους συγγενείς μας για θέσεις εργασίας που μαθαίνουμε και ας αποφασίσουν εκείνοι, αν θα μπουν στη διαδικασία αξιολόγησης ή αν θα δεκτούν την πρόταση εργασίας (εφόσον φτάσουν στο τελικό στάδιο).

Advertisements

Οι σκέψεις σας

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s